07Feb2008
ฉันมาถึงหัวลำโพงก่อนเพื่อนประมาณ 19.00 น ฉันมาเจอช่วงเวลาที่ผู้คนกำลังพลุกพล่าน.
หอบกระเป๋าใบโต..แทบจะเดินชนกับฉัน
ฉันรอ..........หัวหน้าทริปที่ชวนฉันไว้ก็ยังไม่มา
แนวร่วมที่ฉันโทรนัดไว้ก็ยังไม่มา..ฮึ่ม !!....ทำกันได้
ฉันก็ต้องรอสิ..รอ....ฉันเดินวนไปมาสองรอบ ...เมื่อยขา...ฉันต้องหาที่นั่งรอ..ที่นั่งๆๆ..??
ฉันมองซ้ายมองขวา...ฉันไม่รู้จะไปทางไหนดี
ฉันนึกออกจากอัลบั้มคนที่ฉันรู้จักแต่ตัวอยู่ไกล...เพิ่งโพสรูปอัลบั้มเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้(หัวลำโพง)ไปแว๊บๆ
รูปภาพถ้วยกาแฟก็แว๊บเข้ามาในกระโหลกฉัน
ในหัวฉันคิดทันทีแล้วว่าเดี๋ยวจะไปยิงรูปซ้ำรอย ณ ร้านกาแฟแห่งนั้น....ฉันแอบยิ้มนิดๆคนเดียว ไม่รู้เพราะอะไร ฮ่าๆๆ..
ฉันเห็นผู้คนลนลาน เร่งรีบ รอ หลับ...และฉันก็ได้แต่รอ
ผ่านไป..หลายนาทีๆๆๆๆ นานๆ... เมื่อแนวร่วมที่ฉันนัดไว้..ก็โผล่มา โผล่มา แล้วก็โผล่มา
จากนั้นฉันและเพื่อนฉันก็มุ่งหน้า สู่เขตสัมพันธวงศ์ ที่หลายคนรู้จักโดยเฉพาะถนนเยาวราช
ฉันและเพื่อนฉัน และเพื่อนของเพื่อนฉัน หลง..หลงทางนิดๆ
กว่าจะเข้าสู้เส้นทางหลักคือถนนเยาวราช ก็นะ....ฉันเหงื่อตก
ฉันมาเดินเยาวราช...ฉันไม่ได้คิดว่าจะต้องได้รูปภาพสวยๆ กลับไป...และอย่ามาคาดหวังอะไรกับรูปภาพของฉัน
ฉันได้เดินถ่ายรูป...คุยกับเพื่อนฉัน...ที่ชอบถ่ายรูปเหมือนฉัน...ฉันดีใจ...ที่มีคนมาดูรูปฉัน
ฉันต้องรีบสรุปและต้องหยุดการพิมพ์ไว้แค่นี้...เพราะฉันแอบอู้งานมาโพสรูป..
ติชมรูปฉันได้ตามสบาย...
ถึงแม้ว่าโลกที่ฉันอยู่มันจะร้อนขึ้น....ขอให้ทุกคนอยู่กันอย่างสมานฉันท์...นะ
[รูปภาพใหญ่ไป โหลดนาน...ฉันขออภัยด้วย]
nice photos...I like the way you captured the atmosphere...so vibrant... 
