preaw

เที่ยวทั่วแดนไทยเรยน่ะครับ แอบอิจฉา

คิดถึงเกาะคอเขาจังเลยคะ เคยไปทำงานทีนันชวงบูรณะสึนามิ (ไปโรงเรียนบ้านทุงตึก) ฟังอาจารย์เค้าเลาแล้วสงสารครอบครัวผู้ประสบภัย อาจารย์ทีเสียชีวิตก็มีคะระหวางข้ามไปเทียวบนฝังเนืองจากหยุดตั้งใจวาจะขับรถทางไกลเทียวไปเรือยๆ ตอนหลังครูบนเกาะขอย้ายไปเยอะนะคะ ไมมีใครอยูบ้านพักครู อยางดีก็ขีรถไปๆ กลับๆ ข้ามเรือเอา
ตอนเราไประหวางข้ามแพขนานยนต์เกิดพายุด้วยสิ แคนั้นยังนากลัว แตโชคดีเกาะใกล้นิดเดียว เข้าใจถึงความนากลัว ตอนหลังองค์กรทราบเลยบอกวาถ้ามีฝนตกพายุขนาดนี้ไมให้ข้ามไปอีก

ขอบคุณนะคะสำหรับภาพสวยๆ